Εχω θέσει ημερομηνία λήξης, δεν θέλω να την αθετήσω. Είχα πει οτι θα περίμενα τρία χρόνια, τρείς μήνες, και τρείς μέρες, όπως είχαμε συμφωνήσει. Δεν ήρθες, και η προθεσμία λήγει όπου να’ ναι. Θα την εξαντλήσω. Είμαι δίκαιη, αλλά οχι πανίσχυρη. Εντάξει παραδέχομαι οτι δεν ήρθες αλλά ήρθε κάποιος που θα μπορούσες να είσαι εσυ. Δεν υπάρχουν πρωτότυπα και αντίγραφα, ολα ξεπηδάνε απο την ψυχή σου μονάχα, κι' απο εκεί δημιουργούν αναπάντεχα, αφόρητα όμορφα γεγονότα. Οταν σου λεω να κοιτάς την ουσία, και οχι τον τύπο εννοώ ακριβώς αυτό. Δεν έχουν σημασία τα πρόσωπα. Εμείς αγαπάμε τις ψυχές, αυτές θέλουμε να μας ανήκουν και να μας πιστεύουν, τα υπόλοιπα είναι της πολιτείας. Θα έρθει μια μέρα που ολα αυτά θα μοιάζουν με απλή καταγραφή. Κάποιοι θα δοκιμάσουν να βρουν δεύτερο επίπεδο στο νόημα. Δια ροπάλου θα εξολοθρευθούν, όπως οι προηγούμενοι. Μόνο τότε θα μπορέσω να ανασάνω ξανά, σαν αγγελιοφόρος, σαν φτερωτός θεός, σαν γέφυρα ανάμεσα σε εκείνο κι' εμάς. Τη διαφορά την κάναμε ομοιότητα. Την διαφθορά την κάναμε ευσπλαχνία. Μόνο εμείς μπορούσαμε Ευγένιε, Αρχάγγελε, Απόλλωνα, Σιντάρτα, Σίβα, Διόνυσε, Ουρανέ, Ερμή, Πλούτωνα, Ποσειδώνα.