Έφυγες με τη γεύση
Ενός τελευταίου φιλιού
Ένα σφίξιμο στην καρδιά
Ένα τράνταγμα στην ψυχή

Αντριοσύνη η φυγή
Δεν απαντάς
Όλα περιττά όλα πιστευτά
Χωρίς την δική σου λάμψη

Προσπαθώ την απουσία σου
Να την κάνω συνέχεια
Να κρατήσω το νήμα
Στα χέρια μου τρυφερά
Όπως εσύ μου το ζητάς

Όλοι φταίμε
Για την έλλειψη ψυχής


Είδα το λευκό
Του παραδείσου χρώμα
Τις μορφές αγγέλων
Που θωρείς
Και αναζήτησα
Τη γεύση της γλύκας
Το μέρωμα των αισθήσεων
Που σαν κύμα
Έφερνες
Το αργά το νωρίς
Ασήμαντη λεπτομέρεια
Φεύγω, έρχομαι
Μέσα στη λήθη
Ή τη μνήμη
Έξω από ένα σώμα
Που αγάπησες χωρίς τέλος.

Τα όρια της αγάπης εκτείνονται
Πέρα από γνωστούς ορίζοντες
Και μονοπάτια πεπατημένα
Πετραδάκια καταθέσεις
Λόγου ανείπωτου
Μέχρι να αναζητήσω την προδοσία
Της κλειστής πόρτας
Μετάνοια στυφή
Σαν το αλάτι της θάλασσας
Αντίθετο πεπρωμένο
Άγγιγμα ασάλευτο
Αν η ανάσταση ήταν σιωπή
Θα ήταν τα λόγια σου
Του θριάμβου

για τον Παύλο όπου και αν βρίσκεται