Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2008
Σε πλάνεψα με τις εκπορεύσεις μου θαλασσινέ; Κατάφερα και σου ξέφυγα μουδιασμένη αλλά ζωντανή. Μάζεψα τα ξυλάκια που ξέβρασες στη μουσκεμένη άμμο σαν οργισμένο χάδι. Τελικά υπακούς στο ορθό πρόσταγμα ανακαλύπτω βουτώντας τα χέρια μου στο γκριζοπράσινο χώμα. Στείλε, σου λεω ενα δελφίνι να με πάρει η ελα εσυ. Χαμογελάς αινιγματικά και σφυρίζεις. Σημαίνει ομωνυμία, αλληλουχία. Είπαμε οτι η συνέχεια δεν είσαι εσυ. Η μικρή Καλυψώ κοιμάται αμέριμνη στη γαλάζια κούνια της. Τη νανουρίζουν οι πράσινες νεράϊδες της παλίρροιας. Αμέριμνα. Δεν υπάρχουν κυρώσεις για το μονόλογο εφόσον δεν υπάρχει διάλογος. Ούτε φταις εσυ αν κάθε μήνυμα είναι διφορούμενο, αν κανένα χαρτί δεν είναι αληθινό. Ετσι ήταν ο κόσμος πάντα. Προσπάθησες μια φορά να τον φτιάξεις και θυμάσαι. τώρα ξέρεις οτι θέλει αλλιώτικη δράση. Ενδόψυχη ή εσώψυχη. Χωρίς να αγγίζεις άδυτα, μυστικά πεπρωμένα. Εσενα η δουλειά σου είναι να εντοπίζεις και να λάμπεις. Τα υπόλοιπα είναι αλλωνών καθήκον.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

4 σχόλια:
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΚΠΛΗΞΗ... ΜΕΣ' ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ, ΜΕ ΠΟΛΥΣΗΜΑΝΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ, ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ...
ΗΤΟΙ, ΠΟΙΗΣΗ!!!
ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ
μυστηριώδης ο θαλασσινός σας κυρία μου.
μια πιο μυστηριώδης εσείς που του ξεφύγατε μουδιασμένη αλλά ζωντανή χάρη στις εκπορεύσεις σας.
που να δειτε τι γινεται με τους βρυκόλακες. κακός χαμός.
Δημοσίευση σχολίου